سلام به همه شما عزیزان

امیدوارم حال همه خوب خوب باشه و مثل همیشه پر از عشق باشید و به همه دوستان خودتون عشق به ورزید .

امروز میخوام کمی در رابطه با جمله : دوستت دارم صحبت کنم .

 من نمیدونم چرا برای ما ایرانی ها اینقدر سخت که از این جمله بسیار زیبا و پر عشق و حرارت تو جمع که اصلا حرفش رو نزنید حتی تو خلوت هم استفاده کنیم .

تا به حال به این موضوع فکر کردید که واقعا چه چیزی در این جمله هست که ما از به زبان آوردن اون می ترسیم ؟؟؟؟؟

دقیقا بر عکس ما ایرانی ها در دنیای خارج و در کشورهای غربی این جمله روزانه صد ها بار بلکه هزاران بار مورد استفاده قرار میگیره و دو نفر برای اینکه به هم این ساپورت ( پشتوانه ) روحی و روانی رو بدن که از صمیم قلب و از اعماق وجود همدیگر رو دوست دارند به سادگی به هم میگن : I LOVE YOU و ممکن به تنهائی یک نفر در طول روز چندین بار این جمله رو بگه .

اما در این سوی مشرق زمین یعنی در ایران ما تا زمانی که ما در موقعیت های بد و یا در فشار قرار نگیریم به سادگی این جمله رو نمیگیم .

بگذارید تا یکی از موارد مورد نظرم از موقعیت های بد رو بگم تا شما هم به این موضوع ایمان بیارید :

به عنوان مثال خدای نکرده گوش شیطون کر یکی از ما از این دنیا میره ، اون وقت وقتی همه جمع شدن ما رو به بقیه میکنیم و میگیم خدا رحمت کنه .......  رو من بهش ارادت خاصی داشتم و واقعا دوستش داشتم تا روزی که بود نتونستم این رو بهش بگم حالا هم به خاطر علاقه ای که بهش داشتم از خدا می خوام که بیامرزش .

و همه این گریه ها از سر عشق و علاقه ای که به اون فرد داشتیم و به خاطر اینه که دوستش داشتیم اگر آدم کسی رو دوست نداشته باشه که بخاطر فراغش گریه نمی کنه .

و حالا میخوام یکی از موارد تحت فشار و آمپاس قرار گرفتن رو برای شما عزیزان مثال بزنم :

به عنوان مثال فرض کنید ما داریم با کسی که دوستش داریم تو خیابون راه میریم که نا خود آگاه و به صورت غریزی (( منظورم غریزه عشق به زیبائی که خداوند که زیباست در وجود همه ما قرار داده تا با دیدن زیبائی ها بیشتر توجه ما به زیبای یکتا که خداوند جلب بشه )) چشممون به یک دختر یا پسر زیبا میخوره و به صورت کاملا بی اختیار خیره میشیم به زیبایش تا لذت ببریم از این موهبت الهی اما یک دفعه میبینیم که کسی که دوستش داریم داره به ما با ابروانی در هم رفته و نگاهی غضب آلود نگاه میکنه و با زبون بی زبونی میگه انگار بدت نمیاد که منو ول کنی و بری دنبال اون !!!!!!! در این لحظه شما بهش میگید : نه عزیزم اشتباه نکن من یک تار موی تو رو با دنیا عوض نمیکنم تو که میدونی من چقدر دوستت دارم مطمئن باش که من فقط تو رو دوست دارم . (( البته گاهی هم ما دنبال اون زیبا رو میریم و به اون میگیم که : دوستت دارم . ))

و یکی دیگه از موارد تحت فشار قرار گرفتن زمانی که ما با کسی که دوستش داریم دعوا میکنیم و برای اینکه دوباره بتونیم اون رو در کنار خومون داشته باشیم بهش میگیم : من قلبا دوستت دارم عزیزم و نباید اون موقع سر اون موضوع بی اهمیت باهات دعوا میکردم تو که منو دوست داری پس منو ببخش .

البته مقصر ما نیستیم چون در جامعه ما از این جمله زیبا تعبیر بسیار بد و نابجایی شده و اون اینه که : هر فردی به کسی بگه که دوستش داره اون فرد غرور خودش رو شکسته و باعث خرد شدن شخصیت خودش شده و یا اینکه اگر به کسی بگی که دوستش داری اون فرد خودش رو برای ما میگیره و دیگه خدا رو هم بنده نیست در صورتی که اینگونه نیست و اگر حقیقت رو ببینیم در میابیم که ما با گفتن این جمله کوتاه ولی پر از معنا به اون فرد به اون میگیم که تو هم من رو دوست داری چون من از چشمهای تو این جمله رو خوندم و بی اختیار به زبونم جاری شد .

من از همه شما دوستان عزیز به عنوان دوست کوچک شما میخوام که از این به بعد به راحتی به کسی که دوستش دارید این رو بگید تا این هم مثل خیلی از چیزهای خوبی که در جامعه ما به صورت فرهنگ در اومده به یک فرهنگ و یک رسم برای ایجاد علاقه بیشتر و اطمینان از اینکه دیگران ما رو دوست دارن تبدیل بشه چون این جمله سرشار از عشق و محبت و ایجاد حس وفاداری و وقتی هر انسانی این جمله رو میشنوه احساسی بهش دست میده که به هیچ طریق نمیشه اون رو بیان کرد .

           من همه شما عزیزان رو دوست دارم و به همه شما خالصانه و از صمیم قلب عشق می ورزم